Ektopowe moczowody

Ektopowe moczowody

to wrodzona wada układu moczowego polegająca na nieprawidłowym ujściu moczowodu. W prawidłowych warunkach moczowody doprowadzają mocz z nerek do pęcherza moczowego. W przypadku tej wady jeden lub oba moczowody uchodzą poza pęcherzem, np. do cewki moczowej lub pochwy.

Nieprawidłowa lokalizacja ujścia moczowodu prowadzi do stałego lub nawracającego wycieku moczu, który nie jest zależny od oddawania moczu przez zwierzę.

Objawy ektopowych moczowodów

Najbardziej charakterystycznym objawem tej wady jest nietrzymanie moczu, które pojawia się już u młodych zwierząt.

Do najczęstszych objawów należą:

• stałe podciekanie moczu,
• wilgotna sierść w okolicy krocza,
• podrażnienie skóry wokół narządów płciowych,
• nawracające infekcje układu moczowego.

Objawy mogą występować zarówno w spoczynku, jak i podczas snu.

U jakich psów występuje wada?

Ektopowe moczowody są wadą wrodzoną, dlatego objawy pojawiają się zwykle u młodych psów. Schorzenie częściej diagnozowane jest u suk niż u samców.

Predyspozycje rasowe obserwuje się m.in. u:

• labradorów retrieverów,
• golden retrieverów,
• syberian husky,
• pudli,
• terrierów.

Diagnostyka ektopowych moczowodów

Rozpoznanie wady wymaga dokładnej diagnostyki układu moczowego. Stosowane badania obejmują m.in.:

• badanie ultrasonograficzne (USG),
• tomografię komputerową (TK),
• badania kontrastowe układu moczowego,
• cystoskopię.

Badania te pozwalają określić przebieg moczowodów oraz dokładną lokalizację ich ujścia.

Leczenie chirurgiczne

Podstawową metodą leczenia ektopowych moczowodów jest zabieg chirurgiczny, którego celem jest przywrócenie prawidłowego ujścia moczowodu do pęcherza moczowego.

W zależności od typu wady stosuje się różne techniki chirurgiczne, polegające na przemieszczeniu moczowodu do pęcherza moczowego, czy korekcji nieprawidłowego przebiegu moczowodu.

Celem operacji jest przywrócenie prawidłowego odpływu moczu oraz ograniczenie problemu nietrzymania moczu.

Rokowanie i dalsze leczenie

Po zabiegu chirurgicznym u wielu pacjentów obserwuje się znaczną poprawę kontroli oddawania moczu. W niektórych przypadkach konieczne może być dodatkowe leczenie farmakologiczne wspomagające pracę zwieracza cewki moczowej.

Wczesna diagnoza oraz odpowiednie leczenie pozwalają znacząco poprawić komfort życia zwierzęcia i ograniczyć ryzyko powikłań związanych z przewlekłym podrażnieniem dróg moczowych.