Większość szczeniąt otrzymuje ochronę swoistą bierną, poprzez wypicie wraz z siarą matczynych przeciwciał (MDA).

Chronią one szczenięta przed zachorowaniem w pierwszych tygodniach życia. Później, kiedy poziom matczynych przeciwciał spada, organizm szczenięcia staje się bezbronny wobec infekcji.

Pierwsze szczepienie powinno się wykonać ok. 6 tygodnia życia kiedy bariera ochronna uzyskana od matki jeszcze daje ochronę maluchowi ale jednocześnie może być przełamana i pobudzić organizm szczenięcia do wytworzenia własnych przeciwciał – odpowiedzi immunologicznej swoistej czynnej. Dzięki temu w czasie, w którym szczenię wytwarza własny mechanizm obronny, jest jeszcze chronione przez matczyne przeciwciała – minimalizujemy wtedy ryzyko zachorowania. Przeważnie pierwsze szczepienie jest dwuskładnikowe – przeciwko wirusowi parwowirozy i nosówki, czyli dwóch chorób najgroźniejszych dla szczeniaka. Kolejne dwie dawki trzy, cztero lub pięcioskładnikowe podajemy w odstępach 2 tygodniowych (przeciw nosówce, parwowirozie, leptospirozie, koronawirozie, parainfuenzie, adenowirusowemu zakażeniu wątroby).

W naszym kraju istnieje obowiązek corocznego szczepienia psów przeciwko wirusowi wścieklizny, pierwsze szczepienie szczeniaka wykonujemy według wskazań lekarza planującego zakres szczepień profilaktycznych (ok.3-5 miesiąc życia).

Aby uzyskać pełną odpowiedź na szczepienie, szczenię powinno być odpowiednio do niego przygotowane. Maluch powinien być zdrowy i dwukrotnie odrobaczony, zaleca się przeprowadzenie badania kału na pasożyty.