Czym jest OCD?

Osteochondrosis dissecans – OCD – to choroba wynikająca z zaburzeń w rozwoju chrząstki wzrostowej.  W trakcie jej rozwoju dochodzi do nieprawidłowości w różnicowaniu komórek chrzęstnych, skutkiem czego są zaburzenia w kostnieniu kości.

U psów szybko rosnących nagły wzrost chrząstki prowadzi do zaburzeń jej ukrwienia. Skutkiem tego jest nieprawidłowy rozwój chrząstki prowadzący do kulawizn, bolesności  oraz pogłębienia zwyrodnień.  W niektórych przypadkach zmieniona chrząstka lub jej fragmenty oddzielają się od pozostałej chrząstki. Stan ten to właśnie OCD.

Czy istnieją predyspozycje rasowe?

OCD warunkowane jest głównie czynnikami genetycznymi. Istnieją zatem znaczne predyspozycje rasowe – najczęściej schorzenie to występuje u Labradorów oraz psów ras olbrzymich. Dodatkowo istnieje zależność między rasą a stawem w którym choroba ta występuje. Także inne czynniki jak dieta, niedobory w wieku szczenięcym, urazy stawów czy zaburzenia hormonalne mogą indukować występowanie choroby.

Jak diagnozuje się OCD?

Diagnostyka OCD jest procesem wieloetapowym. Początkowo wykonuje się podstawową konsultację ortopedyczną. Po tym badaniu pacjent poddawany jest znieczuleniu w celu wykonania zdjęć rentgenowskich w odpowiednich projekcjach.  Ze względu na to, że OCD może występować równocześnie do innych chorób rozwojowych lub dawać podobne objawy, w niektórych przypadkach konieczne jest badanie tomografii komputerowej lub MRI. Następnym krokiem jest wykonanie zabiegu artroskopii na chorym stawie.

Jak leczy się OCD?

Leczenie przebiega głównie chirurgicznie. W niewielu przypadkach – przy niewielkiej deformacji chrząstki i niewielkim dyskomforcie w trakcie poruszania – można stosować leczenie farmakologiczne. Jednak zazwyczaj leczenie ma przebieg opisany jak wyżej – po pełnej diagnostyce ortopedycznej wraz z badaniami obrazowymi wykonuje się artroskopię dobierając odpowiednią metodę ingerencji w zmieniony chorobowo staw.