Każdy właściciel zwierzęcia życzyłby sobie, żeby jego Pupil cieszył się dobrym zdrowiem i wybornym samopoczuciem, a wizyty u lekarza weterynarii były związane tylko z profilaktyką – ograniczały się do odrobaczeń i szczepień.

 

Niestety, czasem zdarza się, że nasze zwierzątko „nie jest sobą”, coś nas w jego zachowaniu niepokoi… a nie wiemy, czy to może być to objaw choroby.

Warto zatem wiedzieć, kiedy należy zwrócić się o pomoc do lekarza weterynarii.

  • wypadki komunikacyjne oraz groźne dla życia pogryzienia, upadki z wysokości – w tych przypadkach należy zgłosić się ze zwierzęciem do lekarza, nawet w przypadku, kiedy według nas, wyszło „cało” z opresji. Niejednokrotnie objawy powypadkowe są widoczne po 24-48h od zdarzenia.
  • niektóre pogryzienia, zadrapania są mało widoczne a przeoczenie ich może się ujawnić po kilku dniach w postaci np: ropni, zakażenia bakteriami beztlenowymi itp. Tak więc natychmiastowe zgłoszenie się pozwoli na wykluczenie nieprzyjemnych następstw, jak również na skrócenie czasu leczenia.
  • Należy pamiętać aby zgłosić się do lecznicy w przypadkach ukąszeń przez pszczoły lub inne owady. Zwierzęta ukąszone przez żmiję lub inne jadowite zwierzę także powinny niezwłocznie zjawić się w klinice.
  • Często właściciele bagatelizują objawy, z którymi według nich, zwierzęta poradzą sobie same. Są to zazwyczaj dość popularne objawy, które jednak w dużym nasileniu stają się niebezpieczne. Do objawów tych zaliczmy między innymi utrzymującą się biegunkę, powtarzające się wymioty, silne duszności. Przedłużające się wymioty i biegunka prowadzą do silnego odwodnienia i potrafią być szczególnie niebezpieczne u szczeniąt i starszych psów. Z kolei duszności powinny zaniepokoić szczególnie właścicieli kotów. Przy duszności zwierzę najczęściej przyjmuje postawę mostkową, widać nasiloną prace tłoczni brzusznej podczas oddychania oraz wyciąganie szyi.
  • U kotów otyłych powinien nas zaniepokoić brak łaknienia– przedłużające się nie pobieranie pokarmu przez otyłe koty może doprowadzić do schorzenia- stłuszczenia wątroby.
  • Nad przyjazdem do lecznicy nie powinni się zastanawiać opiekunowie zwierząt, które mają drgawki, utraciły przytomność lub nie reagują na bodźce oraz u których występuje krwawienie z otworów ciała.
  • Osoby, które posiadają gryzonie lub zajęczaki powinny być z kolei zaniepokojone brakiem pobierania pokarmu oraz osowieniem i silnym zaokrągleniem powłok brzusznych. Pierwszy z tych objawów najczęściej wskazuje na problemy z uzębieniem. Silnie powiększony zarys brzucha może wskazywać na wzdęcie, które u tego typu zwierząt może przebiegać ze skutkiem śmiertelnym.
  • Właściciele suk ciężarnych, u których rozpoczął się poród i po długim okresie czasu nie pojawiło się żadne szczenię powinni podjechać w celu wykonania usg i rtg, aby określić położenie szczeniąt. Również czas dłuższy niż 3 godziny pomiędzy rodzącymi się szczeniętami powinien zaniepokoić właściciela. Pamiętajmy, iż po przyjeździe do gabinetu weterynaryjnego przed podjęciem odpowiednich działań będzie konieczne wykonanie badań i zebranie wywiadu, co także nieco wydłuży czas pojawienia się kolejnego szczenięcia. Dlatego powinniśmy o tym pamiętać czekając z podjęciem decyzji.
  • U niewysterylizowanych suk niepokojącymi objawami mogącymi wskazywać na wystąpienie groźnej choroby- zapalenia macicy- jest nasilone pragnienie, przy jednoczesnej apatii, braku łaknienia, choroba ta może występować z lub bez widocznego wypływu krwisto-ropnego z dróg rodnych. Choroba ta najczęściej dotyczy starszych zwierząt 1-2 miesięcy po wystąpieniu cieczki.
  • Inne, niepokojące objawy, jak apatia, brak chęci do zabawy, niechęć do ruchu, wysypki skórne lub nadmiernie wypadające włosy, pojawiające się z dużym nasileniem lub trwające długi czas, także powinny nas zaniepokoić.

Wszyscy przedstawieni wyżej pacjenci powinni być niezwłocznie przebadani przez lekarza weterynarii.

Im wcześniej zgłosimy się do lekarza weterynarii,
tym czas leczenia będzie krótszy, jego koszt niższy,
a nasze Zwierzątko będzie mniej poszkodowane z tytułu
złego samopoczucia i niedogodności związanych z leczeniem.

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułPierwsze kroki
Następny artykułŻywienie psów