Kleszcze to powszechnie występujące pasożyty zwierząt stałocieplnych.

Do najpopularniej występujących w Polsce gatunków kleszczy należą: kleszcz pospolity (Ixodes ricinus) oraz kleszcz łąkowy (Dermatocentor reticulatus).

Choć same w sobie nie stanowią dużego zagrożenia, stanowią rezerwuar i są przenosicielami wielu groźnych chorób zagrażających zdrowiu zwierząt i ludzi. Do najpowszechniejszych jednostek chorobowych przenoszonych przez kleszcze na zwierzęta domowe należą:

  • choroba z Lyme (powszechnie zwana boreliozą),
  • babesioza,
  • anaplazmoza,
  • erlichioza.

Stanowią one poważne niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia!

Na „złapanie” kleszczy najbardziej narażone są zwierzęta wędrujące po zaroślach lub w wysokiej trawie oraz koty wolnowychodzące.

Jest to związane ze sposobem bytowania kleszczy i ich sposobem żerowania – przesiadują one na spodniej stronie liści, głównie na ich końcach, lub na gałęziach w pobliżu ścieżek i śladów dzikich zwierząt, skąd są „ściągane” przez żywicieli.

By zapobiec infestacji kleszczy oraz ograniczyć ryzyka zarażenia chorobą odkleszczową należy regularnie, w okresie występowania kleszczy (wiosna – lato – jesień), stosować preparaty zabezpieczające przed ich inwazją. Działają one na zasadzie repelentów („odstraszaczy”) lub środków toksycznych dla kleszczy, zaś nieszkodliwych dla zwierzęcia.

Środki te należy zwykle stosować co 4 tygodnie, zwłaszcza przed wyjazdami w północno- wschodnie rejony Polski. Warto jednak nadmienić, że nie ma środków stanowiących stuprocentową ochronę przed kontaktem z kleszczami. Bardzo ważne jest więc dokładne przeglądanie skóry psów i kotów po spacerach. Najczęściej kleszcze umiejscawiają się w okolicach. głowy, pachwin, brzucha, ogona.

W razie zauważenia kleszcza u swojego zwierzęcia zwróć się do lekarza weterynarii z prośbą o usunięcie go, gdyż nieprawidłowo usunięty kleszcz może być przyczyną infekcji skóry. Warto też, gdy wiadomo, że kleszcze przebywały na zwierzęciu, a nie miało ono odpowiedniego zabezpieczenia przed kleszczami, wykonać po 2 tygodniach badanie immunologiczne krwi w kierunku zakażenia chorobami odkleszczowymi, gdyż odpowiednio wcześnie podjęta terapia (przed pojawieniem się objawów klinicznych choroby) może znacznie zwiększyć szanse na wyleczenie zwierzęcia.